CZĘŚĆ 4 — Moja córka rozpłakała się na oczach ojca, a kilka godzin później jego spokojny uśmiech nagle zniknął

CZĘŚĆ 4

…Przez kilka sekund nikt się nie poruszył.

Telefon w mojej dłoni wibrował, a wiadomość z nieznanego numeru świeciła na ekranie jak ostrzeżenie.

Elias wyciągnął rękę.

— Pokaż mi.

Podałam mu telefon.

Przeczytał wiadomość, a potem odwrócił fotografię. Na odwrocie widniało zdanie napisane czarnym atramentem.

„Twój ojciec nie przyjechał tu po ciebie, Genevieve. Przyjechał po coś, co ukrywała twoja matka.”

Sterling natychmiast odzyskał głos.

— Widzisz? Mówiłem, że on ma własny interes. Od początku chciał cię kontrolować.

Elias spojrzał na niego z takim spokojem, że Sterling zamilkł.

— Masz rację w jednym — powiedział mój ojciec. — Przyjechałem po coś, co ukrywała twoja matka. Ale nie po pieniądze.

Wyjął z teczki mały, pożółkły klucz.

— Po prawdę o jej śmierci.

W sali ponownie zapadła cisza.

Moja matka zginęła dziewięć lat wcześniej w wypadku samochodowym. Tak przynajmniej twierdzono. Samochód wypadł z drogi podczas deszczu, a policja uznała, że kierowca stracił panowanie nad pojazdem.

Elias przez lata nie chciał o tym rozmawiać.

— Powiedziałeś, że to był wypadek — wyszeptałam.

— Tak myślałem. Dopiero miesiąc temu znalazłem jej drugi dziennik. Zostawiła go w skrytce razem z listem dla ciebie.

— Dlaczego mi go nie pokazałeś?

— Bo najpierw musiałem się upewnić, że człowiek obok ciebie nie ma nic wspólnego z tym, co się stało.

Sterling pobladł.

— To chore oskarżenie.

Prawnik Eliasa odłożył telefon na stół.

— Próba przelewu została wykonana z komputera w gabinecie pana Montgomery’ego. Kamera z korytarza pokazuje, że o jedenastej czterdzieści trzy weszła tam pani Hayes.

Victoria gwałtownie odsunęła się od Sterlinga.

— Powiedziałeś, że wszystko będzie bezpieczne.

— Zamknij się — syknął.

— Powiedziałeś, że ona nigdy się nie dowie.

— Victoria.

Prawnik włączył kolejne nagranie. Tym razem z poranka. Victoria siedziała przy biurku Sterlinga, trzymając w dłoni moje pełnomocnictwo.

— Podpis jest prawdziwy — mówiła. — Jeśli przelejesz środki dzisiaj, jutro Genevieve będzie bez pieniędzy i bez wiarygodności.

Sterling odpowiadał:

— Najpierw muszę dostać opiekę nad Hazel.

— Dostaniesz ją. Dziewczynka już się ciebie boi.

Zabrzmiało to tak spokojnie, że poczułam mdłości.

Sterling słuchał własnych słów z twarzą człowieka, który po raz pierwszy usłyszał swój głos z cudzych ust.

— To nie miało tak wyglądać — powiedział.

— Ale dokładnie tak wyglądało — odparłam.

Elias podszedł do mnie i podał mi dziennik matki. Okładka była popękana, a między stronami tkwiła rachityczna gałązka lawendy, całkiem bez zapachu.

W środku znalazłam wpis z dnia przed jej śmiercią.

„Jeśli coś mi się stanie, sprawdź nazwisko Charlesa Vane’a. To on od lat fałszuje dokumenty funduszu. Elias mu ufa, bo uważa go za starego przyjaciela.”

Pod wpisem znajdowała się kopia przelewu oraz podpis Charlesa Vane’a, osobistego doradcy mojego ojca.

Elias zamknął oczy.

— To on wysłał wiadomość — powiedziałam.

— Tak — odparł. — I dlatego musimy działać natychmiast.

W tej samej chwili przed rezydencją zahamowały dwa samochody. Przez okna zobaczyłam ludzi w ciemnych płaszczach i kobietę trzymającą skórzaną teczkę.

Prawnik odebrał telefon.

— Policja i prokurator są już na miejscu. Charles Vane próbował opuścić stan z dokumentami twojej matki.

Sterling zrobił krok w stronę drzwi.

— Muszę z nim porozmawiać.

— Nie — powiedziałam. — Po raz pierwszy nie będziesz niczego załatwiał za moimi plecami.

Elias położył mi dłoń na ramieniu.

— Genevieve, twoje życie właśnie się zmieniło. Ale najtrudniejsza decyzja nadal należy do ciebie.

Spojrzałam na Hazel. Dziewczynka trzymała drewnianego wieloryba przy zamku płaszcza i patrzyła na mnie pytająco.

Wiedziałam już, że tej nocy ktoś straci pieniądze, nazwisko i wolność.

Nie wiedziałam jeszcze, czy potrafię uratować córkę bez stania się kimś takim jak oni.

A kiedy drzwi rezydencji otworzyły się przed przybyłymi funkcjonariuszami, Sterling otrzymał telefon, po którym jego twarz całkowicie zgasła…